Stabat filius

de Joris Iven

Stabat filius?. De zoon stond. Hij stond naast het ziekenbed van zijn stervende moeder, en denkt terug aan haar rijke leven. Een leven dat vertrekt als een lijn?die richting zoekt, / en ze snelt voort / tot aan het eind?. Ze loopt mee als de moeder?in jurk en op klompen, iedere dag / over de verharde weg naar school? gaat. Ze kronkelt omhoog als de wereld opengaat en de vrouw trouwt, een huis koopt, kinderen baart en moeder wordt. Een moeder die haar man en gezin innig liefheeft en met hen mee lijdt als ze moeilijke tijden doorstaan. Maar dan daalt de lijn:?Er vertrekt een lijn / die neergang zoekt, / en bij jou vooral / verzet oproept?. Ze trekt de moeder mee. De moeder vecht, maar het mag niet baten.?Er loopt een lijn, / maar ze breekt. / Ze is gebroken. / Er liep een lijn?