Rob van Koningsbruggen

de Benno Tempel

Elk decennium krijgt Rob van Koningsbruggen (Den Haag, 1948) wel een grote museale tentoonstelling. En dat is nodig ook. Het is zaak de meest radicaal eigenzinnige schilder van Nederland op de voet te volgen, anders houdt niemand hem bij. De laatste tentoonstelling, een groot oeuvre-overzicht, vond plaats in het Gemeentemuseum Den Haag in 2002. Dit najaar maakt het Gemeentemuseum in samenwerking met de kunstenaar een tentoonstelling die de jaren 2003-2019 beslaat. De catalogus die bij deze tentoonstelling verschijnt, geeft aan de hand van prachtige afbeeldingen een overzicht van zijn schilderijen uit deze periode. Veel schilderijen zijn afkomstig uit het atelier van de kunstenaar en zijn nog nooit eerder getoond. Daarnaast bevat de publicatie een interview van directeur Benno Tempel met Van Koningsbruggen, waarin onder andere wordt ingegaan op Van Koningsbruggen's werk, zijn voorbeelden en aversies. Het boek laat zien hoe een van de eigenzinnigste Nederlandse kunstenaars een alleskunner is, die blijft zoeken naar het moment waarop het schilderij het oog versteld doet staan. Rob van Koningsbruggen (b. 1948, The Hague) has had a major museum exhibition every decade since the 1970s. The last one--a grand retrospective--was at Kunstmuseum The Hague in 2002. This autumn, in collaboration with the artist, we will be presenting an exhibition covering the period 2003-2019. "Nowadays Rob van Koningsbruggen occupies a lonely position in the Dutch art world, as his paintings scale unique heights in terms of their colour and form," says director Benno Tempel. Many of the paintings in the exhibition will be on display for the first time. Van Koningsbruggen uses lots of colour in his abstract paintings, which feature shapes like circles, rectangles, and funnels. He generally works on several paintings at the same time. "I make a painting, and then I see a shape emerge," he says. "I transfer the shape to another canvas and continue there. Then I leave the other painting for six months. Sometimes I’m working on ten paintings at once. They’re patients, you know, you have to make them better. And then I suddenly have a colour on my brush and I look at the other painting and think: yeah. So I play the paintings off against each other." --Museum website.