Gewoon volk eerst

de Ludo Abicht

Dit boek gaat uit van een dubbele verwondering: ondanks de lessen van de vorige eeuw zijn we er nog altijd niet in geslaagd een duurzame democratische samenleving te realiseren, ten tweede, desondanks hebben we de hoop op een leven van vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid niet opgegeven. Vanaf het begin van de mensheid ontstond een onderscheid tussen een elite en de rest van het volk. Soms noemde de leidende groep zich 'de besten', soms beweerde ze de afgezanten te zijn van God, soms stelde ze zich op als ware vrienden van het volk en soms sloegen ze hard terug tegen wie aan hun privileges durfde te morrelen.