Sewe dae by die Silbersteins

Edición de la obra Sewe dae by die Silbersteins

Etienne Leroux se roman *Sewe Dae by die Silbersteins*, oorspronklik in 1962 uitgegee deur Human & Rousseau, is 'n komplekse en simboliese verhaal wat die leser op 'n reis neem deur 'n week van onwaarskynlike gebeure op die denkbeeldige plaas Welgevonden. Die boek is opgedra aan Marianna en Alexander Podlashuc, en die voorwoord beklemtoon die fiksie van die verhaal: "Daar bestaan nie 'n plaas soos Welgevonden nie. Alle karakters is denkbeeldig. Die gebeurtenisse is onwaarskynlik." Hierdie waarskuwing gee onmiddellik die toon aan vir 'n werk wat die grense van realiteit verskuif en die leser uitnooi om dieper betekenisse te soek. Die verhaal begin met die aankoms van J.J. van Eeden, 'n vrygesel en "boulevardier", en sy neef, Henry van Eeden, op Welgevonden. Die Van Eedens is daar met 'n spesifieke doel: om reëlings te tref vir Henry se huwelik met Salome Silberstein. Henry is 'n vlekkelose, gekondisioneerde jongman wat in alles behalwe liefde glo. Hy is die produk van 'n gesin wat glo dat liefde slegs 'n "laaste instansie" in die huwelik is, en sy toekoms is noukeurig beplan. Die beskrywing van Welgevonden is ryk aan detail en simboliek. Dit is 'n enorme landgoed met Kaaps-Hollandse huise, tuine, fonteintjies en 'n konstante dreuning van masjinerie. Jock Silberstein, die patriarg van die Silberstein-familie, glo vas dat die plaas altyd moet lewe, dat daar "altyd iets aan die gang moet wees." Hierdie onophoudelike aktiwiteit, aangedryf deur dieselenjins, pompe en brouerye, simboliseer 'n geforseerde vitaliteit, 'n poging om lewe te skep waar daar dalk 'n leemte is. Die Silberstein-familie is eksentriek en raaiselagtig. Henry ontmoet Jock, die slanke Mrs. Silberstein (Jock se vrou), die nors en lelike ou mev. Silberstein (die "hertogin"), en twee muisagtige, dronk "Misses Silberstein." Salome, die bruid, is eers net 'n ontwykende naam, 'n figuur met "donker oë" wat deur die ander karakters op verskillende en dikwels teenstrydige maniere beskryf word. Die eerste aand op Welgevonden word gekenmerk deur 'n "Dans van die Rykes," 'n sosiale byeenkoms waar die gaste, almal suksesvolle professionele persone, in "alledaagse slenterdrag" verskyn, terwyl Henry in 'n formele aandpak ongemaklik uitstaan. Hierdie toneel beklemtoon die tema van oppervlakkigheid en onkonvensionele gedrag onder die welgesteldes. Jock daag Henry uit oor sy vooroordele teen rykdom en sy "gevestigde idees." Die gesprek tussen Henry, dr. Johns en regter O'Hara oor melaatsheid is 'n belangrike simboliese oomblik. Dr. Johns vertel van Moses Maimonides se siening dat melaatsheid 'n straf vir skinderpraatjies is, 'n siekte wat begin in die mure van die huis en versprei as die lasteraar volhard. Die suggestie dat die hele vertrek met "melaatses" gevul is, dui op 'n dieper morele en geestelike onreinheid onder die gaste. Henry se onskuld en sy beperkte begrip van die lewe en emosies word ook benadruk. Die "verloofpartytjie" waar Jock Henry aan 'n groep blosende meisies voorstel en die "koek" van die gesiglose Salome en Henry versnipper word, is 'n surrealistiese hoogtepunt. Henry besef dat hy omring word deur verskeie "donkerogige vroulike vorms" wat hom deur die "nuanses van die dans" voer, maar hy kan nie Salome identifiseer nie. Die afkopmeisie op sy stukkie koek wat weggesmelt het, simboliseer die onvermydelike verlies van onskuld en die ontbinding van ideale. Teen die einde van die eerste dag is Henry alleen in sy kamer, en die diesel-enjin se dreuning hou op, gevolg deur 'n "stilte van die huis" wat tot in die tuin strek. Hierdie stilte word egter verbreek deur voetstappe in die gang, die fluistering van 'n rok, en die verskyning van die slanke Mrs. Silberstein in 'n deursigtige nagrok. Jock wag vir haar, en sy stem "donder" die stilte in met die uitroep "LILITH\!". Hierdie laaste toneel van die eerste hoofstuk werp 'n nuwe, mitologiese lig op die karakters en hul verhoudings, wat die leser voorberei op die verdere "kaperjolle" en simboliese ontdekkings in die daaropvolgende ses dae. *Sewe Dae by die Silbersteins* is 'n allegoriese roman wat die reis van Henry van Eeden (wat 'n simbool van die mensdom is) deur 'n dekadente en absurde wêreld uitbeeld. Die plaas Welgevonden verteenwoordig die wêreld, en die Silbersteins en hul gaste is simbole van verskeie aspekte van die menslike samelewing – rykdom, kuns, godsdiens, boerdery, en die komplekse morele dilemmas van die moderne tyd. Die boek ontgin temas soos die verlies van onskuld, die aard van die huwelik, die soeke na identiteit, en die voortdurende teenwoordigheid van goed en kwaad. Leroux se unieke vertelstyl, vol ironie, satire en simboliek, maak dit 'n uitdagende dog lonende leeservaring.