"Rachel Blaustein Sela (1890-1931) is een van Israëls meest geliefde dichteressen, wat wel blijkt uit het feit dat men haar daar eenvoudigweg kent als 'Rachel (de Dichteres)'. Die laatste titel draagt ze niet voor niets, want haar levensloop en haar gedichten zijn onlosmakelijk met elkaar verweven. Zoals gold voor bijna alle Hebreeuwse schrijvers en dichters uit die tijd was het Hebreeuws niet Rachels eerste taal. Zelf beweerde ze graag dat ze de taal ooit van kinderen leerde, dat wil zeggen, van de eerste generaties kinderen die opgroeiden met het Hebreeuws als moedertaal. Inderdaad oogt Rachels poëzie helder en ongekunsteld, maar tegelijkertijd is de taal van de Hebreeuwse Bijbel altijd aanwezig. Het huwelijk tussen oud en nieuw, tussen klassiek en modern, verleent haar gedichten een geconcentreerde schoonheid die niet afdoet aan hun toegankelijkheid. Als één van de eerste Hebreeuwse dichteressen introduceerde Rachel bovendien vernieuwende en persoonlijke thema?s zoals vrouwelijke vriendschap, de kinderwens, driehoeksverhoudingen en omgang met de naderende dood. Wij hopen dat deze selectie gedichten de schoonheid van Rachels poëzie zal weten over te brengen op een zo breed mogelijk Nederlands lezerspubliek."--Back cover.